Wy, młodzi, czyniący dobro, dziś ukażcie waszymi czynami to, co chcielibyście, by stało się dorobkiem waszej starości dla chwały Boga i na pożytek dusz.

Duszę i serce swe winniśmy tak zjednoczyć z Bogiem, aby wszelkie nasze zewnętrzne działanie było pod kierunkiem Ducha Bożego, którego powinniśmy posiadać w pełni.

Każdy, kto z całą gorliwością, na jaką go stać, stosownie do swego stanu, stopnia i warunków stara się spełniać dzieła miłości i gorliwości, wykonuje pewnego rodzaju apostolstwo.

Duch wiary, nadziei i miłości Boga i bliźniego wymaga, aby celem wszystkich myśli, wszystkich słów i wszystkich czynności stał się Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro i do którego ostatecznie zmierza.

Nabożeństwo do Najświętszej Panny Maryi polega także – i to w wysokim stopniu – na naśladowaniu Jej Syna i na wzorowaniu się na Niej w sztuce naśladowania Jezusa.

Powinniśmy Boga wdychać i wydychać, zawsze w pokoju i ze wzrokiem utkwionym w Bogu, który jest obecny wszędzie.