Duszę i serce swe winniśmy tak zjednoczyć z Bogiem, aby wszelkie nasze zewnętrzne działanie było pod kierunkiem Ducha Bożego, którego powinniśmy posiadać w pełni.

Powinniśmy Boga wdychać i wydychać, zawsze w pokoju i ze wzrokiem utkwionym w Bogu, który jest obecny wszędzie.

Z tego, co widzisz, słyszysz lub czytasz, ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Rób wiele, a mów mało.

Każda myśl twoja niech będzie ożywiona miłością, każde słowo przepojone  miłością do Miłości Nieskończonej, każda czynność wykonywana z miłości do Miłości Nieskończonej.

Prośmy o takie usposobienie ducha, w jakim chcielibyśmy się znajdować w chwili śmierci.

Nie jesteśmy sami. Jest z nami Ojciec, jest Syn, jest Duch Święty, są z nami wszyscy aniołowie i święci oraz ich Królowa, a Matka nasza, Najświętsza Maryja.