Naszym hasłem niech będzie: „Miłość Chrystusa przynagla nas”, aby każdy rozumiał, że „duszą” chrześcijanina ma być miłość.

Powinniśmy Boga wdychać i wydychać, zawsze w pokoju i ze wzrokiem utkwionym w Bogu, który jest obecny wszędzie.

Czas po Mszy Świętej stanowi najcenniejsze chwile życia, dające możliwość gromadzenia skarbów, łaski wiekuistej chwały.

W dniach, w których przyjmuję Komunię Świętą, będę się starał o pogodę ducha i radość wewnętrzną: dni te bowiem są świętem dla duszy mojej.

Kto bardziej od innych stara się o zbawienie dusz, ten w chwili śmierci spotka się z większym miłosierdziem Bożym.

Zarówno zdrowi, jak i chorzy mogą współpracować, przynajmniej modlitwą, w intencji ożywiania wiary wśród katolików i rozpalania miłości oraz rozszerzania ich po całym świecie.