Pragnę, aby we wszystkich moich czynnościach, a również w czynnościach innych ludzi (…) nie było innej zasady lub celu jak tylko sam Bóg.

Bóg może uczynić o wiele więcej niż to, o co możemy Go prosić lub co możemy sobie wyobrazić. Należy jednak czynić to, co jest w naszej mocy.

Wy, młodzi, czyniący dobro, dziś ukażcie waszymi czynami to, co chcielibyście, by stało się dorobkiem waszej starości dla chwały Boga i na pożytek dusz.

Duszę i serce swe winniśmy tak zjednoczyć z Bogiem, aby wszelkie nasze zewnętrzne działanie było pod kierunkiem Ducha Bożego, którego powinniśmy posiadać w pełni.

W każdym strapieniu będę sobie przypominał, że Pan Jezus cierpliwie znosił daleko większe i dotkliwsze bóle i dolegliwości od tych, które my możemy znosić.

Prośmy o takie usposobienie ducha, w jakim chcielibyśmy się znajdować w chwili śmierci.