Wy, młodzi, czyniący dobro, dziś ukażcie waszymi czynami to, co chcielibyście, by stało się dorobkiem waszej starości dla chwały Boga i na pożytek dusz.

Kto z Bogiem, zawsze ma się dobrze, kto bez Boga, zawsze ma się źle, bez względu na to w jakich czasach żyje.

Czas to dar drogocenny, krótki i niepowetowany. Za łaską Bożą chcę go tak dobrze wykorzystać w celu poprawienia przeszłości, jakby to uczynił zmarły, gdyby mógł powstać ze śmierci do nowego życia.

Niweczysz, o Boże, wszystkie me grzechy, stajesz się mym pokarmem, aby przemienić mnie tak w siebie samego, abym stał się zupełnie do Ciebie podobnym.

Żywisz mnie, o Boże, swoją potęgą. W nicość obracasz całą moją słabość, a w sobie czynisz pełnym mocy. Żywisz mnie swą mądrością. Usuwasz mą niewiedzę, a w sobie napełniasz mnie mądrością.

W dniach, w których przyjmuję Komunię Świętą, będę się starał o pogodę ducha i radość wewnętrzną: dni te bowiem są świętem dla duszy mojej.