Bóg w swej łaskawości i miłosierdziu zadowala się tym, co możemy zrobić, a nie domaga się tego, co jest dla nas niemożliwe.

Z tego, co widzisz, słyszysz lub czytasz, ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Rób wiele, a mów mało.

Świętość jest twoim obowiązkiem. Przypatrz się sobie uważnie, a jeśli brakuje ci świętości, proś o nią z ufnością, ale proś natychmiast i z gorącym pragnieniem.

W każdym strapieniu będę sobie przypominał, że Pan Jezus cierpliwie znosił daleko większe i dotkliwsze bóle i dolegliwości od tych, które my możemy znosić.

Powinniśmy Boga wdychać i wydychać, zawsze w pokoju i ze wzrokiem utkwionym w Bogu, który jest obecny wszędzie.

Kto z Bogiem, zawsze ma się dobrze.