Błogosławieni, którzy pragną być świętymi, albowiem oni będą nasyceni. Niech nasz głód będzie wielki, a pragnienie wzrastania w świętości gorące.

Z tego, co widzisz, słyszysz lub czytasz, ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Rób wiele, a mów mało.

Duch wiary, nadziei i miłości Boga i bliźniego wymaga, aby celem wszystkich myśli, wszystkich słów i wszystkich czynności stał się Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro i do którego ostatecznie zmierza.

Świętość jest twoim obowiązkiem. Przypatrz się sobie uważnie, a jeśli brakuje ci świętości, proś o nią z ufnością, ale proś natychmiast i z gorącym pragnieniem.

W każdym strapieniu będę sobie przypominał, że Pan Jezus cierpliwie znosił daleko większe i dotkliwsze bóle i dolegliwości od tych, które my możemy znosić.

Jeżeli ktoś obrazi twą miłość własną słowem lub czynem, staraj się zapanować nad sobą i z miłości ku Jezusowi odnoś się do niego z miłością.