Żywisz mnie, o Boże, swoją potęgą. W nicość obracasz całą moją słabość, a w sobie czynisz pełnym mocy. Żywisz mnie swą mądrością. Usuwasz mą niewiedzę, a w sobie napełniasz mnie mądrością.

W każdym strapieniu będę sobie przypominał, że Pan Jezus cierpliwie znosił daleko większe i dotkliwsze bóle i dolegliwości od tych, które my możemy znosić.

Czas to dar drogocenny, krótki i niepowetowany. Za łaską Bożą chcę go tak dobrze wykorzystać w celu poprawienia przeszłości, jakby to uczynił zmarły, gdyby mógł powstać ze śmierci do nowego życia.

Wszyscy niech otoczą Pismo Święte wielką czcią i czytają każdego dnia przynajmniej jeden rozdział z Nowego Testamentu, aby pogłębić w sobie coraz doskonalszą pobożność i cześć względem Jezusa Chrystusa.

Serca owładnięte miłością stoją otworem na przyjęcie wielkich łask Bożych.

Z tego, co widzisz, słyszysz lub czytasz, ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Rób wiele, a mów mało.