Z tego, co widzisz, słyszysz lub czytasz, ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Rób wiele, a mów mało.
💡Podpowiedzi: Co można publikować na „Tablicy ogłoszeń”
🔹 Informacje organizacyjne
terminy spotkań Wspólnoty
zmiana miejsca lub godziny spotkania
dni skupienia, pielgrzymki, rekolekcje
wydarzenia otwarte dla nowych osób
dyżury modlitewne
przypomnienia o wydarzeniach parafialnych
🔹 Ważne chwile we Wspólnocie
jubileusze członków
rocznice Wspólnoty
przyjęcie nowych członków
podziękowania dla osób zaangażowanych
informacja o śmierci członka Wspólnoty (data pogrzebu, jeśli potrzeba)
💡Podpowiedzi: Ta sekcja może być
– miejscem na intencje miesiąca lub intencje specjalne (np. za konkretnych chorych)
– wsparciem dla chorych i nieobecnych,
– skarbnicą tekstów modlitw, które żyją we Wspólnocie, ale nie są łatwe do znalezienia w Internecie.
Z tego, co widzisz, słyszysz lub czytasz, ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Rób wiele, a mów mało.
Celem każdej myśli, każdego słowa i każdego działania musi być Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro.
Duch wiary, nadziei i miłości Boga i bliźniego wymaga, aby celem wszystkich myśli, wszystkich słów i wszystkich czynności stał się Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro i do którego ostatecznie zmierza.
Bóg może uczynić o wiele więcej niż to, o co możemy Go prosić lub co możemy sobie wyobrazić. Należy jednak czynić to, co jest w naszej mocy.
Duszę i serce swe winniśmy tak zjednoczyć z Bogiem, aby wszelkie nasze zewnętrzne działanie było pod kierunkiem Ducha Bożego, którego powinniśmy posiadać w pełni.
Nie myśl nigdy, że nie potrafisz dokonać tego, czego dokonali w Kościele wielcy święci. Z pomocą łaski Bożej możesz dojść do jeszcze większych rzeczy, gdyż Bóg udoskonala nieskończonym bogactwem Swojej łaski.
W przygotowaniu.
W przygotowaniu.
Działamy lokalnie, ale jesteśmy częścią czegoś znacznie większego: Rodziny Pallotyńskiej, która łączy ludzi różnych stanów, miejsc i wieku we wspólnej misji.
Ożywiamy wiarę, rozpalamy miłość i staramy się o jedność, biorąc współodpowiedzialność za Kościół i świat tam, gdzie zostaliśmy posłani.
Jesteśmy zwyczajni i nieidealni, ale tam, gdzie żyjemy i z tym, co mamy, staramy się odpowiadać na to, do czego zaprasza nas Bóg: wzrastać ku świętości i czynić świat odrobinę lepszym.
W przygotowaniu.
