ŚWIĘTY WINCENTY PALLOTTI (1795-1850) – ZAŁOŻYCIEL ZJEDNOCZENIA APOSTOLSTWA KATOLICKIEGO

Święty Wincenty Pallotti odczytywał swoje powołanie w bezpośrednim spotkaniu z ludźmi i ich codziennymi trudnościami. Docierał tam, gdzie wiara słabła, gdzie życie było naznaczone cierpieniem i zagubieniem, rozpoznając, że właśnie tam potrzebna jest obecność Kościoła wyrażona w konkretnym działaniu i miłości.

Z tej postawy rodziła się jego myśl apostolska, która dojrzewała przez lata, aż 9 stycznia 1835 roku została jasno rozpoznana jako Boże natchnienie. Pallotti odkrył, że wszyscy ochrzczeni — niezależnie od stanu i drogi życia — są wezwani do współodpowiedzialności za misję Kościoła, każdy zgodnie ze swoim powołaniem i możliwościami.

Owocem tego natchnienia było założenie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego 4 kwietnia 1835 roku. Zjednoczenie od początku gromadziło osoby różnych stanów i powołań, ukazując jedność, która nie polega na jednolitości, lecz na wspólnym zaangażowaniu w jedno dzieło apostolskie.

Pallotti dostrzegał, że każda osoba wnosi do Zjednoczenia swoje duchowe, ludzkie i materialne uposażenie, przez które może realnie wspierać misję Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, a przez nią — misję samego Kościoła. Zjednoczenie nie istniało obok Kościoła ani niezależnie od niego, lecz było formą bycia w Kościele i dla Kościoła, narzędziem służby Ewangelii.

  W tym duchu Zjednoczenie żyje i działa także dziś, odpowiadając na konkretne wyzwania czasu i miejsca poprzez zaangażowanie swoich członków. Podejmowana we wspólnocie służba staje się w ten sposób realną służbą Kościołowi.