Pamiętajmy, że nie jesteśmy sami: jest z nami Ojciec, jest Syn, jest Duch Święty; są z nami wszyscy aniołowie i święci oraz ich Królowa, a nasza Matka, Najświętsza Maryja.
💡Podpowiedzi: Co można publikować na „Tablicy ogłoszeń”
🔹 Informacje organizacyjne
terminy spotkań Wspólnoty
zmiana miejsca lub godziny spotkania
dni skupienia, pielgrzymki, rekolekcje
wydarzenia otwarte dla nowych osób
dyżury modlitewne
przypomnienia o wydarzeniach parafialnych
🔹 Ważne chwile we Wspólnocie
jubileusze członków
rocznice Wspólnoty
przyjęcie nowych członków
podziękowania dla osób zaangażowanych
informacja o śmierci członka Wspólnoty (data pogrzebu, jeśli potrzeba)
💡Podpowiedzi: Ta sekcja może być
– miejscem na intencje miesiąca lub intencje specjalne (np. za konkretnych chorych)
– wsparciem dla chorych i nieobecnych,
– skarbnicą tekstów modlitw, które żyją we Wspólnocie, ale nie są łatwe do znalezienia w Internecie.
Pamiętajmy, że nie jesteśmy sami: jest z nami Ojciec, jest Syn, jest Duch Święty; są z nami wszyscy aniołowie i święci oraz ich Królowa, a nasza Matka, Najświętsza Maryja.
W dniach, w których przyjmuję Komunię Świętą, będę się starał o pogodę ducha i radość wewnętrzną: dni te bowiem są świętem dla duszy mojej.
Lepiej jest unikać grzechu, niż uciekać przed śmiercią. Jeśli dziś nie jesteś gotowy, czy będziesz gotowy jutro?
W każdym strapieniu będę sobie przypominał, że Pan Jezus cierpliwie znosił daleko większe i dotkliwsze bóle i dolegliwości od tych, które my możemy znosić.
Duszę i serce swe winniśmy tak zjednoczyć z Bogiem, aby wszelkie nasze zewnętrzne działanie było pod kierunkiem Ducha Bożego, którego powinniśmy posiadać w pełni.
Bóg w swej łaskawości i miłosierdziu zadowala się tym, co możemy zrobić, a nie domaga się tego, co jest dla nas niemożliwe.
W przygotowaniu.
w trakcie! 🙂
W przygotowaniu.
Działamy lokalnie, ale jesteśmy częścią czegoś znacznie większego: Rodziny Pallotyńskiej, która łączy ludzi różnych stanów, miejsc i wieku we wspólnej misji.
Ożywiamy wiarę, rozpalamy miłość i staramy się o jedność, biorąc współodpowiedzialność za Kościół i świat tam, gdzie zostaliśmy posłani.
Jesteśmy zwyczajni i nieidealni, ale tam, gdzie żyjemy i z tym, co mamy, staramy się odpowiadać na to, do czego zaprasza nas Bóg: wzrastać ku świętości i czynić świat odrobinę lepszym.